Huidige toestand

De kazerne is in november 2007 door Domeinen verkocht aan de gemeente Arnhem. De combinatie van projectontwikkelaar en wooncorporatie Groene Treden heeft in overleg met de gemeente een plan ontwikkeld om tot woningbouw op het kazerneterrein te komen. Dit plan werd aanvankelijk De Groene Treden genoemd naar de hoogteverschillen in het terrein en het landschappelijk groen, maar is in 2009 omgedoopt in Saksen Weimar.

In totaal worden er 425 woningen, huur en koop, gerealiseerd. De bedoeling is een mix van wonen, cultuur en de vestiging van innovatieve bedrijfjes. Bijna alle gebouwen van de oorspronkelijke kazerne worden gespaard en zullen een nieuwe bestemming krijgen. Uiteraard het karakteristieke poortgebouw, maar ook de legeringgebouwen en tevens alle gebouwen die, als je door de poort loopt, aan de rechterkant hiervan staan (zoals manschappeneetzaal). De Granaat en de moderne garage bij de parkeerterreinen worden gesloopt. Het exercitieterrein zal aan de linker- en achterkant ingesloten worden door vier nieuwe gebouwen. De bedoeling is dat het een “gezellig, levendig plein” wordt met onder meer cultuur en kleinschalige horeca.

Uitgangspunt voor de aanpak van bestaande en gespaarde gebouwen is het intact laten van de oorspronkelijke gevels. De legeringgebouwen zouden in 2009 verbouwd en opgeleverd worden, maar anno november 2010 was er niet veel gebeurd. Er waren wat bouwketen neergezet op het exercitieterrein en de binnenkant van het hoofdgebouw was gedeeltelijk kaal gestript. Maar verder leken er geen activiteiten meer ontplooid te worden.
In juni 2011 kwam er wat (virtueel) leven in de zaak. De website van de projectontwikkelaar vertelt op jubelende toon over een bereikt akkoord met de gemeente Arnhem. Direct zou er begonnen worden met de voorbereidingen voor de bouw van atelierwoningen en de renovatie van de kazernegebouwen. Midden december kunnen de eerste gegadigden zich aanmelden voor een koopwoning in het project.

Geschiedenis

De kazerne die voor het 8e Grensbataljon bestemd was, werd pas voltooid na de Duitse inval in mei 1940 en werd, net als zovele andere gloednieuwe kazernes uit die tijd, door de Duitsers in gebruik genomen.
Aan het einde van de ochtend van 17 september 1944 ontsnapte de Saksen-Weimarkazerne aan verwoesting toen Arnhem vanuit de lucht werd aangevallen. Operatie Market Garden was gestart met als doel de Rijn- en Maasbruggen te veroveren. De Britse luchtmacht viel met jachtbommenwerpers de drie door de Duitsers gebruikte kazernes in Arnhem aan. De Willemskazerne ging in vlammen op maar de Saksen-Weimarkazerne zou de oorlog intact overleven.

Tot in 1960 zou het 14e Infanteriebataljon, onderdeel van het Regiment Menno van Coehoorn de kazerne gebruiken, om in dat jaar als bewoner afgelost te worden door 11 Infanterie Bataljon Garderegiment Grenadiers (GG). In 1991 verhuisde het dan geheten 11 Painfbat GG naar de Oranjekazerne te Schaarsbergen om deel te gaan uitmaken van de net opgerichte Luchtmobiele Brigade, daartoe wisselden zij van kazerne met 11 AfdRA ( Afdeling Rijdende Artillerie). Besloten werd om in 1999 de kazerne af te stoten en 11 AfdRA zou moeten verhuizen naar 't Harde, echter midden in de verhuizing werden zij uitgezonden naar Kosovo. Hierna stond de kazerne leeg en kwam vrij voor een totaal ander type bewoners.

Zoals zoveel leegstaande kazernes werd er een asielzoekerscentrum gevestigd voor de duur van enkele jaren. Er werden, ironisch genoeg, ook Kosovaarse vluchtelingen gehuisvest. Toen het COA (centraal orgaan opvang asielzoekers) de kazerne niet meer nodig had, kwam er weer een andere soort bewoners. In totaal zo'n 300 kunstenaars zouden er atelierruimte vinden, tevens kwamen er enkele kleine bedrijfjes en een zweefvliegclub. Eind 2008 zouden de kunstenaars vertrekken, maar eerst moest er nog vervangende atelierruimte elders in Arnhem gevonden worden. Men hoopt dat de kunstenaars na voltooiing van het project weer terug komen.

De naamgever

Karel Bernard van Saksen-Weimar-Eisenach werd op 30 mei 1792 in Weimar (D) geboren. Hij was militair in Duitse- en Nederlandse dienst en vocht als vrijwilliger in 1806 in het leger van een Duits keurvorst en vervolgens in het leger van Saksen.
Later zou hij dienst nemen in het Nederlandse leger en de onervaren prins Willem in 1813 bijstaan. Dit deed hij tevens in 1815 in de Slag bij Quatre-Bras en als generaal in de Slag bij Waterloo.
Tijdens de Belgische opstand was hij gouverneur van Luxemburg maar zou weer dienen als generaal tijden de Tiendaagse Veldtocht tegen de Belgen. Van 1849 tot 1853 was hij commandant van het Nederlands leger in Nederlands-Indië.
Hij was vrijmetselaar, reisde veelvuldig, schreef reisbeschrijvingen en hield hij zich bezig met wiskunde.
Van Saksen-Weimar overleed in Bad Liebenstein in 1862.

Overig

De Saksen-Weimarkazerne is gebouwd naar een standaardontwerp van kapitein der genie A.G.Boost voor één bataljon infanterie.